Een subbrandcompartiment is een gedeelte van een bouwwerk binnen een brandcompartiment, met als doel de verspreiding van rook te beperken en veilige vluchtroutes te waarborgen. Dit compartiment kan bestaan uit één of meerdere ruimten die specifiek zijn ontworpen om gedurende een bepaalde tijd bescherming te bieden tegen rook en brand.
Bij een brand biedt een subbrandcompartiment tijdelijke bescherming tegen rookverspreiding, waardoor personen veilig kunnen vluchten naar een veilige plaats buiten het compartiment. De indeling in subbrandcompartimenten draagt bij aan een effectieve rookbeheersing en vluchtveiligheid binnen een gebouw.
Eisen aan subbrandcompartimenten
Een subbrandcompartiment moet voldoen aan specifieke eisen op het gebied van rookwerendheid, vluchtwegen en brandveiligheid. De belangrijkste aspecten zijn:
- Rookbeheersing: De scheidingsconstructies tussen een subbrandcompartiment en andere ruimten binnen het brandcompartiment moeten voldoen aan de rookwerendheidseisen zoals gesteld in NEN 6075.
- Maximale loopafstand: De afstand die personen binnen een subbrandcompartiment moeten afleggen naar een veilige uitgang is afhankelijk van de gebruiksfunctie. De eisen hiervoor zijn vastgelegd in het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl).
- Vluchtroutes: De routes binnen een subbrandcompartiment moeten voldoende beschermd zijn tegen rookverspreiding en brandvoortplanting, zodat veilige evacuatie mogelijk blijft.
Weerstand tegen rook- en branddoorslag
Bij nieuwbouw moet een scheiding tussen een subbrandcompartiment en een aangrenzende ruimte binnen hetzelfde brandcompartiment voldoen aan een rookwerendheidsklasse Sa of S200, afhankelijk van de situatie. De minimale weerstand tegen branddoorslag en brandoverslag (WBDBO) tussen een subbrandcompartiment en een andere ruimte bedraagt ten minste 20 minuten.
Voor bestaande bouw gelden vergelijkbare eisen, waarbij de nadruk ligt op rookwerendheid om rookverspreiding te beperken en vluchtwegen veilig te houden.