Een logiesfunctie is een gebruiksfunctie die bedoeld is voor het bieden van tijdelijk onderdak of recreatief verblijf aan personen die elders hun hoofdverblijf hebben.
Voorbeelden van een logiesfunctie zijn:
- Hotels, motels en pensions
- Zomerhuisjes en vakantiehuisjes
- Groepsaccommodaties, zoals een kampeerboerderij
- Appartementen die specifiek bestemd zijn voor kort verblijf (short-stay)
Binnen een logiesfunctie kunnen verschillende logiesverblijven bestaan. Dit kunnen individuele kamers zijn, zoals hotelkamers, maar ook grotere verblijfsruimten zoals een vakantiewoning of een groepsaccommodatie die in zijn geheel verhuurd wordt.
Verschil tussen logiesfunctie en woonfunctie
Wanneer een persoon op een bepaald adres is ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP), wordt ervan uitgegaan dat dit adres het hoofdverblijf is. In dat geval is er geen sprake van een logiesfunctie, maar van een woonfunctie.
Een kleine bed & breakfast (B&B) met maximaal twee gastenkamers binnen één woonhuis wordt doorgaans als woonfunctie beschouwd. Bij grotere B&B’s of bij zelfstandige logiesvoorzieningen kan sprake zijn van een logiesfunctie, afhankelijk van de inrichting en het gebruik.
Overige gebruiksfuncties vanuit het Bbl zijn:
Het vaststellen van de juiste gebruiksfunctie is essentieel, gezien het gebruik bepaald welke bouw- en gebruiksvoorschriften vanuit het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) van toepassing zijn.