Bij brandproeven volgens Europese testnormen worden doorvoeringen van leidingen op verschillende manieren getest om hun brandwerendheid te bepalen. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen situaties waarin het uiteinde van de leiding is afgedicht (“capped”) of open is gelaten (“uncapped”).
In een “capped”-testopstelling is het uiteinde van de leiding afgesloten, wat tegendruk creëert in de leiding. Dit kan positieve invloed hebben op het gedrag van de brandwerende doorvoering tijdens de proef. In een “uncapped”-testopstelling blijft het uiteinde van de leiding aan beide zijden open. Dit wordt gezien als de meest kritische situatie, omdat er geen tegendruk ontstaat en de brandwerende doorvoering volledig afhankelijk is van het reactievermogen bij temperatuursverhoging.
Het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) stelt via de NEN 6068/NEN 6069 eisen aan de brandwerendheid van doorvoeringen om te waarborgen dat bij een brand de scheidingsconstructies voldoende bescherming bieden. De brandwerendheid van doorvoeringen moet in overeenstemming zijn met de middelvoorschriften voor de specifieke toepassing in het gebouw.
Voor het testen van de brandwerendheid van doorvoeringen wordt doorgaans gebruik gemaakt van Europese normen zoals NEN-EN 1366-3 voor drukloze leidingdoorvoeren.
In de praktijk betekent dit dat de keuze tussen een “capped” of “uncapped” situatie niet alleen relevant is voor het testen, maar ook voor de uiteindelijke toepassing van de doorvoering in een gebouw. Doorvoeringen in brandscheidingen moeten bijvoorbeeld getest zijn op de meest ongunstige situatie, waarbij een “uncapped”-testopstelling de voorkeur heeft om ervoor te zorgen dat de doorvoering zelfs onder de zwaarste omstandigheden voldoet aan de eisen. Hierbij is het belangrijk dat de gebruikte brandwerende materialen, zoals opschuimende kit of manchetten, gecertificeerd zijn en geschikt voor de specifieke toepassing.