In de jaren tachtig van de vorige eeuw werden brandveiligheidseisen gesteld op basis van een aantal wetten. De belangrijkste daarvan waren de Woningwet, de Brandweerwet, de Hinderwet (later de Wet milieubeheer) en de Arbeidsomstandighedenwet.
De doelen van, alsmede de voorschriften uit deze wetten werden vanuit verschillende invalshoeken gesteld. Dit leidde ertoe dat het gewenste brandveiligheidsniveau niet altijd werd gehaald, omdat er geen of onvoldoende afstemming was tussen de brandveiligheidseisen op basis van de verschillende regelingen.
Begin jaren negentig realiseerde de overheid zich dat er een kader ontwikkeld moest worden van waaruit de brandveiligheid integraal kon worden benaderd. Deze kaders werden ontwikkeld onder de naam brandbeveiligingsconcepten.
Per gebouwfunctie werd een brandbeveiligingsconcept ontwikkeld. Een brandbeveiligingsconcept bevat aandachtspunten voor brandbeveiligingsvoorzieningen en -maatregelen op hoofdlijnen, ingedeeld naar de aandachtsgebieden planologie, bouwkunde, installatietechniek, inventaris, interne organisatie en gebruik en inzet van de brandweer.
Echter, sinds de invoering van de brandbeveiligingsconcepten is de regelgeving voor brandveiligheid regelmatig gewijzigd, met onder meer de gewijzigde Bouwbesluiten van 2003 en 2012, de omzetting van de eisen voor het brandveilig gebruiken van gebouwen en de komst van de Wet veiligheidsregio’s. Ook ingrijpende incidenten zoals de cafébrand in Volendam in 2001, de brand in het detentiecentrum op Schiphol-Oost in 2005 en de brand in GGZ-instelling Inleiding 19 Rivierduinen in Oegstgeest in 2011 hebben de zienswijze op brandveiligheid en de context waarin brandpreventiebeleid wordt uitgevoerd, aanzienlijk gewijzigd.
Naar aanleiding van de Schipholbrand heeft de overheid een Actieprogramma Brandveiligheid uitgevoerd, waarin een nieuwe visie op brandveiligheid is neergezet. Deze visie is gebaseerd op een aantal pijlers. Risicobenadering, eigen verantwoordelijkheid, doelgroepenbenadering en doelkwantificering zijn de voornaamste. Niet alleen de regelgeving voor brandveiligheid is sinds de invoering van de brandbeveiligingsconcepten dus ingrijpend veranderd, ook de context waarin het beleid wordt uitgevoerd, heeft een kentering doorgemaakt.
Dit alles gaf aanleiding voor de ontwikkeling van een vernieuwde zienswijze voor brandveiligheid, aangepast aan de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Zo ontstond het idee van een nieuwe publicatie ‘Basis voor brandveiligheid’ ter vervanging van de bestaande reeks brandbeveiligingsconcepten