Brandpreventie heeft als doel een veilig gebouw te creëren, waarin de risico’s op brand en de gevolgen ervan zoveel mogelijk worden beperkt. In de huidige regelgeving zijn twee benaderingen mogelijk: de regelgerichte aanpak, gebaseerd op vaste voorschriften, en de risicogerichte aanpak, waarbij de focus ligt op het inschatten en beheersen van brandrisico’s.
De regelgerichte benadering maakt gebruik van een vast stelsel van bouwtechnische voorschriften, waarbij voor elk type gebouw bepaalde minimale eisen gelden. Deze aanpak is eenvoudig toepasbaar en biedt rechtszekerheid omdat duidelijk is welke regels gevolgd moeten worden. Het nadeel is echter dat er beperkte ruimte is voor maatwerk. Dit kan problemen opleveren bij complexe gebouwen waar specifieke kenmerken vragen om andere maatregelen dan standaardoplossingen.
De risicogerichte aanpak, ook wel Fire Safety Engineering (FSE) genoemd, biedt hier uitkomst. FSE gaat uit van een gedegen analyse van de specifieke brandrisico’s van een gebouw. Op basis van deze risico’s worden brandveiligheidsoplossingen op maat ontworpen die kunnen afwijken van de standaardregels, zolang ze minimaal hetzelfde veiligheidsniveau bieden als de voorgeschreven normen. Deze aanpak biedt veel flexibiliteit en stimuleert innovatie, maar vraagt ook om meer kennis en expertise bij zowel de ontwerper als de toezichthouder.
In de huidige wetgeving worden beide benaderingen erkend. De regelgerichte benadering blijft de norm voor de meeste standaardgebouwen. Voor meer complexe of risicovolle situaties biedt het gelijkwaardigheidsbeginsel de mogelijkheid om via een risicogerichte benadering, met maatwerkoplossingen, aan de eisen te voldoen. In dit systeem spelen ook aspecten zoals gebruik, esthetiek en menselijk gedrag een belangrijke rol.